Gereformeerde Kerken
We heten Gereformeerde Kerken omdat we het stempel willen dragen van de Reformatie uit de zestiende eeuw. Dat was een omvangrijke beweging in de West-Europese kerken die aandrong op herstel en verbetering van de toenmalige Rooms-Katholieke Kerk. Aan die beweging zijn vooral de namen van Martin Luther (1483-1546), Hyldrich Zwingli (1484-1531) en Johannes Calvijn (1509-1564) verbonden.
 
Terug naar de bronnen
Tegenover allerlei vervlakking en verbastering wilde de Reformatie ‘terug naar de bronnen' van de kerk: de Bijbel en de belijdenissen van de oude kerk. Het ging er vooral om dat wat God in de Bijbel zegt maatgevend zou zijn voor het persoonlijk, kerkelijk en maatschappelijk leven. 

Belijdenissen
Toen voor deze beweging binnen de Rooms-Katholieke Kerk geen plaats bleek, ontstonden de protestantse kerken. In Nederland vormden zij een verband van Gereformeerde Kerken.  Wat zij op grond van de Bijbel geloven, hebben ze geformuleerd in drie documenten: de Nederlandse Geloofsbelijdenis (1561), de Heidelbergse Catechismus (1563) en de Dordtse Leerregels (1618-1619). Deze drie vormen samen de zogeheten drie formulieren van eenheid.

Verbondenheid
Wat in deze documenten staat, bindt tot op vandaag de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt samen. Daarom hebben we afgesproken dat deze drie belijdenissen de leidraad vormen voor ons geloof en hoe we daarover spreken.